السيد موسى الشبيري الزنجاني

819

كتاب النكاح ( فارسى )

نيست ، زيرا : اولًا ، مجامعت اختصاصى به شش‌ساله ندارد ، و ثانياً ، توهّم زنا نبودن در كار نيست تا با عبارت « شعبة من الزنا » ، به زنا ملحق شده باشد . احتمال اول : در جامع الاحاديث احتمال داده شده كه در روايت تصحيفى رخ داده باشد و صحيحش « مباشرة المرأة ابنها اذا بلغ » يا « مباشرة المرء ابنته اذا بلغت » باشد كه بنابر هر يك از دو احتمال دو تصحيف رخ داده است . اين احتمال قابل مناقشه است ، چون ذاتاً وجود دو تصحيف بسيار مستبعد است ، به خصوص كه در تمام نسخ فقيه و تمام نقل‌هائى كه فقهاء از فقيه كرده‌اند ، به همين شكل است . احتمال دوم : همچنين در جامع الاحاديث آمده كه مراد از مباشرت ، مساحقه باشد . اين احتمال نيز مخدوش است ، زيرا حرمت مساحقه ، اختصاصى به دختر شش‌ساله ندارد . احتمال سوم و چهارم : مرحوم مجلسى اول ( ره ) مىفرمايد كه مراد از مباشرت ، يا تماس با بدن برهنهء دختر بچه است و يا بازى كردن با عورت او است . به نظر مىرسد اين دو احتمال اقوى باشد ، و اين هر دو تفسير با معناى لغوى « مباشرت » متقارب ، و با حكم آن كه شعبة من الزنا است ، تناسب دارد ، زيرا اين كار از مقدمات مجامعت حرام است كه تنزيلًا زنا به حساب آمده است . و در تفسير « شعبة من الزنا » دو احتمال هست : اول اينكه ، اين كار بر مادر حرام است و مرتبه ضعيفى از مفسدهء زنا در آن هست و براى مادر زمينهء شهوت و فساد فراهم مىكند ، مرحوم صاحب جواهر مىفرمايد : « ان النهى عن ذلك لما فيه من تخوف الفتنة » « 1 » .

--> ( 1 ) جواهر 29 / 84 .